Verslag van de 1e wedstrijd van Misja.

RunBikeRun Dordrecht 10 april 2010
afstand 5-22-2,5
Na vorig jaar september gestart te zijn bij WBTV vond ik het tijd voor mijn eerste wedstrijd. De zwemloopjes heb ik maar even laten gaan omdat ik ten eerste mijn zwemcapaciteiten nog niet toereikend vond en daarnaast de wedstrijden voor mij op de verkeerde dag vielen. De eerste wedstrijd zou in principe Oud-Gastel gaan worden tot dat ik het loopschema kreeg van Wanny waarop de duathlon in Dordrecht stond vermeld. Dat leek mij wel wat. 5 km lopen, 20 km fietsen en 2,5 km lopen. Dat moet ik toch wel kunnen dacht ik bij mezelf. Aangezien ik ook trainer en leider ben van het voetbalteam van onze Lars moest ik eerst wel kijken of dit qua tijd haalbaar was. Gelukkig, de voetbalwedstrijd was om 9 uur ’s ochtends thuis in Roosendaal. Dus ik mezelf maar ingeschreven met de hoop dat er eigenlijk wel meer leden van de club zouden gaan. Helaas dat viel een beetje tegen. Alleen Charles en Wim van Haperen stonden op de lijst. Later ook Wim Nieuwkerk. Het was voor mij de eerste wedstrijd en ik bevond me dan ook op onbekend terrein. Iets dat voor mij niet prettig voelt en heb dan ook contact gezocht met Charles om hem de kleren van zijn lijf te vragen. Hij heeft mij heel goed geholpen en wegwijs gemaakt in het wedstrijd gebeuren. De trainingen liepen voorspoedig en gevoelsmatig was ik er klaar voor. 1e Paasdag mijn triathlon stuurtje gemonteerd op de fiets om hem de volgende dag uit te gaan proberen. Het was even wennen maar op de rechte stukken ging het prima, de bochten voelde wat onwennig. Eens kijken wat haalbaar is qua tijd. De ronde langs de vliet was vergelijkbaar met Dordrecht dus hier moest het maar gaan gebeuren. De eerste 6 km was een drama en wilde eigenlijk al stoppen. Op een gegeven moment toch maar verder gefietst om uiteindelijk met een gemiddelde van 33 km/uur de 20 km te hebben volbracht. Niet slecht voor de eerste keer. De volgende dag voelde de achterkant van mijn rechter bovenbeen niet lekker aan. ’s Maandags en dinsdags maar rust gehouden om vervolgens woensdag toch mee te doen met de interval loop. Rustig aan gedaan en zo min mogelijk forceren. Het was een ondefinieerbaar gevoel maar bij versnellingen gebeurde er niets. Ook donderdag maar rust gehouden en vrijdagavond nog heel even op de Tacx om de spieren wat losser te maken en kleine versnelling te maken. Was allemaal geen probleem maar toch had ik er een slecht gevoel bij. De dag van de wedstrijd. Eerst nog de jongens coachen naar de 5-3 overwinning. Bij het inschieten van de keeper een aantal bewegingen gemaakt om te kijken of het ging. Tot op heden geen probleem. Dus ’s middags met heel veel zin vertrokken naar Dordrecht. Mezelf aangemeld en vervolgens mijn spullen geïnstalleerd. Het voelde allemaal een beetje onwennig. Gelukkig arriveerde Charles snel na mij, een bekende. Wim van Haperen had helaas moeten afzeggen i.v.m. het overlijden van zijn zwager. Wim van af deze zijde nog gecondoleerd en veel sterkte. Nadat Charles ook zover was met zijn spullen zijn we gestart met het inlopen. Tijdens het inlopen veel geouwehoerd om de spanning, die bij mij toch aanwezig was, te vergeten en de benen te testen. Het voelde goed en dus met veel goede moed naar de start gegaan. We stonden ver achteraan en in het begin moesten we veel mensen voorbij. Maar dat ging ook en dat gaf mij zelf vertrouwen. De eerste 2,5 km ging in 11:21 om vervolgens na 5 km en 23:15 minuten aan te komen voor de eerste wissel. Tijdens de wissel wat gedronken en gegeten en op de fiets gestapt. Het ging als een trein. Ik haalde veel mensen in en dat gaf mij nog meer zelfvertrouwen. Na ca. 5 km kwam Charles mij voorbij. Ik wist uit betrouwbare bronnen dat Charles hard kon fietsen dus voor mij was dit de ideale situatie, namelijk proberen Charles bij te houden. En het lukte. Hij reed niet meer dan 10 meter van mij weg tot dat ik aan het einde van de eerste ronde kramp kreeg in de linker bovenbeen. Ja jullie lezen het goed “Linker” bovenbeen. Hoe is het mogelijk. Op dat moment durfde ik niet meer voluit en moest dan ook Charles laten gaan. Tijdens de tweede ronde regelmatig op de fiets de spieren gerekt en zo min mogelijk forceren. Gelukkig heb ik tijdens mijn trainingen regelmatig met één been moeten fietsen en dat kwam me nu goed van pas. Veel kracht zetten met rechts en links ontzien. Tijdens het fietsen spookte wel iedere keer de gedachten door mijn hoofd dat het lopen echt niet meer zou gaan. Na ca. 22 km te hebben gefietst aangekomen bij Parc Fermé. Na de schoenen te hebben gewisseld en goed te hebben gerekt toch maar begonnen met het lopen. Om 1:07:06 liep ik dan ook onder de start/finish boog door. Bij de eerste heuvel schoot de kramp er alweer in. Balen en nu. Als een soort quasimodo (gevoelsmatig) toch maar doorgelopen om uiteindelijk na 1:18:57 als 85ste, van 132, te finishen.
Bij aankomst zag ik Charles staan. Hij was gefinisht in 1:17:17 en
was als 76ste binnengekomen. Al met al een hele ervaring rijker en uiteindelijk toch genoten van deze mooie wedstrijd. Een wedstrijd met vele toppers, zoals onze eigen Wim Nieuwkerk/ Armand van der Smissen/ Heleen bij de Vaate/Ruth van der Meijden , uit Nederland i.v.m. het duathlon circuit. We kunnen trots zijn als vereniging want Wim eindige als eerste met een tijd van 1 uur en een beetje.

Hopelijk valt de blessure mee want a.s. zaterdag wacht alweer de Amstel Gold Race.

Groeten Misja.