Verslag Ironman Frankfurt 2012 – Teun

8 juli 2012. Na vorig jaar gefinisht te zijn tijdens de Ironman 70.3 te Wiesbaden, had ik me direct ingeschreven voor de hele Ironman van Frankfurt.

Waarom direct…??
Gewoonweg omdat deze wedstrijd de voorgaande jaren binnen één dag was uitverkocht… 2500 deelnemers en nogmaals… binnen enkele uren vol!! Stelletje gekken die triathleten!! Dus op de startdag van de inschrijving zat Teuntje klaar met z’n creditcard om uiteindelijk via de “Send” button toch wel wat onzeker te worden betreft het avontuur waar hij zich in stortte…..

En waarom toch een hele triathlon?? Tsja… moeilijk te zeggen.. Het willen voltooien van zo’n inspanning… Hoe ver kan ik gaan… Hoe gaat het lichaam reageren op zo’n inspanning? Hoe wordt het mentaal??
Voor mensen die triathlon bedrijven is het voltooien van “een hele” toch vaak het ultieme..  En een stemmetje in mezelf zei.. “I wanna be an Ironman”.. Dus vandaar….

Ironman Frankfurt: 3,8km zwemmen, 180,2km fietsen, 42,2km hardlopen….

8 juli 2012, start: 7.00 ’s ochtends, gewenste finishtijd: geen idee? Tussen de 12 en 13 uur?

Met deze ambities heb ik me gemeld bij Ad Vissers, looptrainer bij de Road Runners Etten Leur.. Ad, ik wil een hele triathlon gaan doen… Daar zit een marathon in.. Wil je me hierbij helpen?
En zo geschiedde het… In de voorbereiding voor de hele triathlon in Frankfurt. Maanden voorbereiding en een heel traject van loopevenementen om uiteindelijk goed proberen te finishen.
Het looptraject hadden we gepland met diverse tussendoelen: Bruggenloop Rotterdam, Asselronde tijdens de mid-wintermarathon in Apeldoorn en de marathon van Utrecht.
En wat ging die voorbereiding lekker!  27,5km in Apeldoorn in 1.58.51 en een “trainingsmarathon” in Utrecht in 3.18.33!!  Superlekker gelopen en een hele mooie voorbode om ook in Frankfurt op loopgebied goed voorbereid te zijn.
Naast deze loopvoorbereiding was het ook de bedoeling om voldoende trainingsmomenten in te plannen betreft de 3,8km zwemmen en de 180km fietsen… Hmm.. lastig naast een volle werkweek en toch ook nog wat sociale bezigheden… Gelukkig heeft Patricia natuurlijk ook triathlon ambities en krijg ik 100% haar goedkeuring betreft deze tijdsinvesteringen…

Uiteindelijk voor het eigen gevoel redelijk goed voorbereid 3 dagen voor de wedstrijd richting Frankfurt afgereisd.
Voorbereiding: zwemmen = prima, lopen = prima, fietsen… hmmm… Eigenlijk iets te weinig kilometers gereden…
De dag van de wedstrijd….een beetje een valse start.. Onze wekker stond om 4.15uur. (start om 7.00uur) Maar om 3.45uur ging het brandalarm af van het hotel!!! Dus iedereen moest zijn kamer uit en verzamelen buiten voor het hotel.. Uiteindelijk was dit vals alarm, maar je bent toch iets anders wakker geworden dan in eerste instantie de bedoeling was…. Wat wel heel leuk was dat al de meegereisde familie en vrienden me nog succes konden wensen die ochtend, terwijl ze eigenlijk dit de avond van te voren al gedaan hadden… ze waren eigenlijk van plan om pas rond 7 uur een beetje actief te worden…

5.30uur: Patries, pa, schoonpa en ik naar het zwemonderdeel gegaan.
Het zwemmen in de Langener Waldsee… 12km van de finish…
Het is een massastart van zo’n 2000mensen tegelijkertijd. (een kwartier eerder waren de elites en 300 andere atleten gestart.)
Man man man….Het zwemmen was continue oorlog. Normaal gezien wordt het na zo’n 300meter wel wat rustiger, maar deze keer niet. Met 2000mensen op één boei afstevenen in de verte, geeft toch een enorme stoeipartij. Ondanks heel veel water binnen gekregen te hebben, ging het zwemmen erg goed en ben daarom ook heel tevreden over m’n zwemtijd. 1.01
Daarna het fietsen.. In eerste instantie het aanloopstuk richting Frankfurt en daarna 2 ronden van zo’n 85km.  Lekker snel parcours (op de snelweg!!) met af en toe een flinke bult. Tijdens de eerste ronde regen.. veel regen en hagel.. 2e ronde gelukkig beter weer.
Tijdens het fietsen voldoende gegeten. Afwisselend krentebollen met suiker, energierepen en gels ingenomen. (wat diverse atleten me hadden aangeraden en waar ik ook op getraind had..) Werd wel veelvuldig ingehaald door triathleten op héle dure fietsen…….  Toch wel mooi, zo’n tijdritfiets en zo’n aerohelm… Toch maar eens voorzichtig voorleggen bij Patries…
Uiteindelijk heel tevreden over m’n fietstijd. 180,2km met een gemiddelde van net onder de 30km/uur
Tijdens het fietsen had ik de laatste 15min expres niets meer gegeten. (ook volgens adviezen van anderen). Dit zodat je niet met een zwaar gevoel je looponderdeel start. Dit voelde ook goed. Ik stapte van m’n fiets af, rustig omkleden, toiletbezoekje en kon lekker starten met een ontspannen (ingehouden) tempo… De eerste loopkilometers verliepen dan ook erg lekker. Alleen had ik vanaf het fietsen wel al een vreemd gevoel in m’n maag…. Na zo’n 4km wilde ik starten met eten en nam een gelletje in.. En deze viel totaal verkeerd.. Blij dat ik binnen 200mtr een toilet tegen kwam, anders was dit niet zo smakelijk geweest voor de omstanders..
En bij dit gevoel bleef het de verdere marathon.. Eten lukte niet, m’n maag gooide het er direct weer uit…Het enige wat wel ging was water, cola en af en toe een half banaantje…
En toen kwam de welbekende hongerklop… Tempo terug, kleinere pas, af en toe bij een post wandelen… En dan is een marathon toch fu.king lang!!
4 rondes lopen, elke ronde een bandje rond om de arm… 4 bandjes = finishen… Duurde héél lang… M’n familie, vrienden en de honderden toeschouwers aan de kant…. Stoppen is geen optie!!!
Eindelijk de 4e ronde, het 4e bandje!!! afslaan richting de finishzone…. geweldig!!!!  En ondanks de 4.32 op de marathon toch nog een totaaltijd onder de 12uur!!!

M’n 1e hele triathlon…. Superorganisatie!!! 4000 vrijwilligers, geweldige finishzone… echt een geweldige ervaring..

En smaakt dit naar meer……..

Ja…..